Gluay님의 프로필We d♡ne always kn♡w when...사진블로그리스트기타 도구 도움말

We d♡ne always kn♡w when l♡v3 begins but we always kn♡w when it ends

~ ..Im so ♡utsTandINg, d♡ne c@rE if tHeY CanT sT@nd ME.. ~
사진(1/16)
Thanks for visiting!
잠시만 기다려 주세요...
죄송합니다. 입력한 댓글이 너무 깁니다. 내용을 줄여 보세요.
입력한 내용이 없습니다. 다시 시도해 보세요.
죄송합니다. 지금은 댓글을 추가할 수 없습니다. 나중에 다시 시도해 보세요.
댓글을 추가하려면 부모님의 사용 허락이 필요합니다. 허용 요청
부모님이 댓글 기능을 해제한 상태입니다.
죄송합니다. 지금은 댓글을 삭제할 수 없습니다. 나중에 다시 시도해 보세요.
하루에 남길 수 있는 댓글의 최대 한도를 초과했습니다. 24시간 후에 다시 시도해 보세요.
회원님의 계정은 다른 사용자에게 스팸 메일을 보낼 수 있다고 여겨지므로 댓글 기능이 비활성화되어 있습니다. 이 설정에 문제가 있다고 생각되면 Windows Live 지원에 문의하시기 바랍니다.
댓글을 남기려면 아래 보안 검사를 완료해야 합니다.
보안 검사에 입력한 글자는 그림 또는 오디오에 있는 글자와 일치해야 합니다.
Siripatsor​n님이 남긴 글:
0811139988
เดี๋ยววันนี้กลับห้องแล้วจะโทรไปเม้าท์น๊า
วันนี้มาทำงานอ่ะจ้า
7월 27일
孫贤님이 남긴 글:
Hello,I'm from China.
I've watched the film <the love of siam> and was deeply moved!
June mentioned <Ruk Jung> in the film,and I want to watch it too.
But I can't find the disc of the film in china.What a pity... 
7월 4일
Siripatsor​n님이 남긴 글:
คือ แบบว่าเค้า block เอ็ม ไฮ5 และก็ hotmail ชีวิตช้านก็เลยมีแต่งานน่ะแก
สนุกมากมายจ้ะ
ไหนว่า มากทม ยะ
โทรมาด้วยล่ะ จะไป(ให้)เลี้ยงข้าว
3월 17일
Chezyaki=>​AoZol2a님이 남긴 글:
วิ้ด วิ้ววววว ~~~
 
อัพได้แล้วสาว 
9월 20일
เข้ามาเม้นเพื่อประกาศให้รู้ว่า "นู๋รักแม่ค่ะ" รักทุกวัน24ชั่วโมงเลย อิอิ 

8월 13일

Mutitakul Gluay

직업
지역
관심 분야
....People are the hardest thing to understand....

Web Counter

 
7월 3일

•❤• let's talk ab❤ut L❤VE •❤•

   
 

  “Love  is patient; love is kind
and envies no one.
Love is never boastful, nor conceited, nor rude;
never selfish, not quick to take offense.
There is nothing love cannot face;
there is no limit to its faith,
its hope, and endurance.
In a word, there are three things
that last forever: faith, hope, and love;
but the greatest of them all is
love.   

 

     

 That's my favorite quote, seriously! I heard it from the movie. I do like this movie soo much too~ Whatever.... this's my 5th week of being as a trainee. The atmosphere here's very nice and warm. I like the people here so much. They are very kind to me.  I think my apprenticeship'll be ended on 27th of July (it's 5 days earlier!!!!!) Huhhh....time passes really quickly (yeah, I always say this 'cuz I really really mean it!) I have only a month left before the class starts. I feel like do I really have time to take a rest???  I'm addicted to the quotation at the moment. So sorry if there are too many quotations in my blog today~! It's nice and good meaning though... It's been raining almost everyday. I'm missing my friends so much... I've been here for a month but I haven't seen my friends as I expected. Fon+, I'll call you na'. I'm sure I have to see you before I leave BKK na' ja'.

                                                                                                     

 ..คนร่วมทาง...คนเราคบกันร่วมทางกัน มีค่าตรงที่รู้จักกัน

คนเรารูจักคุ้นเคยกัน...มีค่าตรงที่รู้ใจกัน

คนเรารู้ใจกันแล้วจากกัน...มีค่าที่ยังอยู่ในความทรงจำที่ดีของกัน~และ~กัน...

                                                                                                         

     “ Find a guy who calls you beautiful instead of hot,who calls you back when you hang up on him,
who will lie under the stars and listen to your heartbeat, or will stay awake just to watch you sleep......
wait for the boy who kisses your forehead,who wants to show you off to the world when you are in sweats,
who holds your hand in front of his friends, who thinks you're just as pretty without makeup on.
One who is constantly reminding you of how much he cares and how lucky his is to have you....
The one who turns to his friends and says, 'that's her.'
 
 

6월 21일

ความรัก กับ อากาศ

 
 
เธอเลือกที่จะขาดสิ่งไหน

ไม่มีอากาศ ...ก็ไม่มีลมหายใจ

ไม่มีความรัก ยังหายใจได้..เหมือนทุกวัน

   

อากาศไม่ต้องเสาะแสวงหา

แต่ความรักจะได้มาต้องบากบั่น

อากาศได้มาง่ายๆ และมีอยู่มากมายร้อยพัน

ส่วนความรัก แม้เพียงฝัน..ก็สุขใจ

 


อากาศแทบไม่มีน้ำหนัก

ส่วนความรัก ใครก็เห็นว่ายิ่งใหญ่

อากาศ ไม่เคยสร้างความเสียใจ

หากความรัก ทำให้ต้องร้องไห้ มีน้ำตา


   

อากาศ ทำให้ทุกชีวิตดำรงอยู่

และความรัก ทำให้ลมหายใจทุกอณูมีคุณค่า

อากาศมองเห็นได้ยากด้วยสายตา

ส่วนความรัก เห็นด้วยตารู้ด้วยใจ...
 
 
มีอากาศโลกก็เป็นอย่างที่เป็นอยู่

มีความรักโลกจะกลายเป็นสีชมพูหวานไหว

สำหรับอากาศ เข้า-ออกตามลมหายใจ

แต่ความรักหากมีไว้..ก็ไม่อยากสูญเสียไปสักนิดเดียว
                  

ดูแลรักษาอากาศว่าลำบาก

ดูแลความรัก ยิ่งยุ่งยาก หากไม่ชอบแลเหลียว

อากาศมากเท่าไหร่ ...ก็ไม่กลมเกลียว

ความรักแม้บางเบาก็แน่นเหนียว...และผูกพัน

 

ส่วนประกอบของอากาศสามารถบรรยาย

แต่ความรักไม่อาจอธิบายด้วยคำสั้นๆ

อากาศ อาจดี-แย่ แต่ละวัน

ส่วนความรักนั้น จะยังคงอบอุ่นกรุ่นหัวใจ ...
 
 
      


"ความรัก" กับ "อากาศ"

หากถามฉันว่าเลือกที่จะขาดสิ่งไหน

แม้อากาศจำเป็นสักเพียงใด

ในโลกที่ความรักสิ้นไร้ ..ก็ไม่อาจทนอยู่ได้ เช่นกัน
 
            
                               

LOVE IS LIKE THE WIND,                  

. . . . . . . U CAN'T SEE IT BUT U CAN FEEL IT . . . . . . 

  Finally, I finished the marketing project.... I'M REE now!Yet, I'm havin' apprenticeship rite now til the end of July.  Anyways, that's not a problem. :P  

5월 21일

Nice Story :)

เมื่อหลายปีมาแล้ว ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา
เด็กชายเคลลี่ ซึ่งอยู่ในครอบครัวที่มีฐานะยากจน
เขาต้องหาเงินไปโรงเรียนเองด้วยการนำสิ่งของใส่กระเป๋าเดินไปขายตามบ้านที่อยู่ในเมืองใกล้เคียง


วันหนึ่งเขาพบว่าเมื่อจ่ายค่ารถและค่าสินค้าแล้ว เขามีเงินในกระเป๋าเหลือเพียง 10 เซ็นต์ เท่านั้น
ขณะนั้นเขากำลังหิวมาก
แต่เงินสดที่เขามีอยู่นั้นไม่พอที่จะซื้ออาหารแม้แต่เพียงมื้อเดียว

ดังนั้นเขาจึงคิดจะไปขออาหารจากบ้านที่กำลังเดินไปถึง
แต่เมื่อกดกริ่ง หญิงสาวเจ้าของบ้านมาเปิดประตู
เด็กชายเคลลี่ กับเกิดความละอายใจที่จะขออาหารเหมือนกับขอทาน เขาจึงขอเพียงน้ำเปล่าเพียงแก้วเดียวเท่านั้น


แต่เจ้าของบ้านสาวสังเกตุเห็นท่าทางของเด็กชายเคลลี่ว่าคงจะกำลังหิว
เธอจึงได้นำเอานมสดแก้วใหญ่มาให้เคลลี่ดื่ม เด็กชายเคลลี่ดื่มนมอย่างกระหาย จนหมดแก้ว
แล้วถามว่า ผมต้องจ่ายเงินค่านมถ้วยนี้ให้คุณเท่าไหร่ครับ
เจ้าของบ้านสาวตอบว่า ไม่ต้องจ่ายเงินหรอก แม่ของฉันสอนไม่ให้รับสิ่งตอบแทนจากการให้น้ำใจไมตรี

เคลลี่ซาบซึ้งใจมากและตอบว่า
ถ้าเช่นนั้น ผมขอขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง จากหัวใจของผมก็แล้วกันนะครับ
ขณะที่เด็กชายเคลลี่ได้เดินออกจากบ้านหลังนั้น เขาไม่เพียงแต่
รู้สึกว่ามีกำลังแข็งแรงขึ้นจากนมสดแก้วโตเท่านั้น
แต่เขาได้มีความเข้าใจในเรื่องของน้ำใจไมตรีเพิ่มขึ้นด้วย......

                                       


อีก 30 ปีต่อมา มีหญิงคนหนึ่ง ป่วยหนักด้วยโรคหัวใจ
ซึ่งแพทย์ท้องถิ่นไม่สามารถรักษาได้ จึงส่งไปให้แพทย์ผู้เชี่ยวชาญพิเศษ ด้านโรคหัวใจทำการรักษา
เมื่อได้อ่านประวัติผู้ป่วยแล้ว.....

แพทย์ผู้เชี่ยวชาญท่านนั้นได้สะดุดใจกับชื่อหมู่บ้านของผู้ป่วยคนนั้น
จึงตั้งใจรักษาด้วยการผ่าตัดหัวใจอย่างพิเศษ โดยใช้อุปกรณ์ทันสมัยที่สุด
และยาราคาแพงที่ดีสุด จนผู้ป่วยหายเป็นปกติพร้อมจะกลับบ้าน

ผู้ป่วยมีความกังวลว่าค่ารักษาพยาบาลคงจะมีราคาแพงหลายหมื่นดอลลาร์
ซึ่งเธอเข้าใจว่าคงจะต้องทำงานทั้งชีวิตกว่าเธอจะหาเงินค่ารักษาพยาบาลได้
เพราะเธอไม่มีประกันสุขภาพ และยังไม่สามารถไปเบิกได้จากที่ไหนได้

แต่แพทย์ผู้เชี่ยวชาญคนนั้น ได้บอกเจ้าหน้าที่แผนกบัญชี
ให้นำใบเก็บเงินไปให้เขา แล้วหมอก็ใช้ปากกาเขียนข้อความสองบรรทัด
แล้วยื่นให้เจ้าหน้าที่บอกให้ผู้ป่วยกลับบ้านได้ โดยไม่ต้องจ่ายเงินเลย

ข้อความที่แพทย์ผู้เชี่ยวชาญท่านนั้นเขียนในใบเรียกเก็บเงินนั้นมีว่า
จ่ายค่ารักษาพยาบาลเรียบร้อยแล้ว " ด้วยนมสดหนึ่งแก้ว "

ลงนาม นายแพทย์โฮเวอร์ด เคลลี่

ราคาของนมสดหนึ่งแก้ว
เป็นเหตุการณ์จริงที่เกี่ยวกับน้ำใจไมตรีในต่างประเทศ
(ข้อมูลจากคณะทำงานกลุ่มน้ำใจไมตรี ประเทศสิงคโปร์ จากจดหมายของนายแพทย์โฮเวอร์ด เคลลี่)

                   

โย่...ในที่สุดก็ได้มีเวลาอั้พเป้สอีกซะทีหลังจากไม่ได้อั้ดมาเป็นเวลา 1 เดือน (1 เดือนนี่มันผ่านไปไวจริงๆ นะ) เวลาที่ผ่านมาก็มีอะไรให้ทำเยอะแยะ ต้องผ่านช่วงสอบ final พอสอบเสร็จก็ต้องทำงาน marketing แต่ก็ยังทำไม่ถึงไหนเพราะอ. เลื่อนกำหนดส่งแล้วก็ต้องจัดกระเป๋าไป Jap ด้วย สนุกค่อดๆๆๆๆ ประทับใจไม่รู้ลืม ไม่คิดว่าจะสนุกขนาดนี้เพราะไปเป็นทัวร์ตอนแรกคิดว่าไม่น่าจะสนุก แต่ที่ไหนได้.... สนุกจริงๆ อาจจะเป็นเพราะมีแต่เพื่อนๆ กันทั้งนั้นมั้ง  ช่วง 2 วันแรกก็อยู่แถว Hakone ได้ไปหลายๆ ที่ ก็สนุกดีนะ วันแรกร่อนลงญี่ปุ่นก็ไม่ได้อาบน้ำ ออกตะลุยเลย (โหยย... อะไรจะขนาดนั้นเนี้ย ไม่มีแม้แต่เวลาจะให้อาบน้ำ) ได้เห็นภูเขาไฟฟูจีในระดับใกล้มากมายๆๆๆๆ ถ่ายรูปมาซะความจำเต็มกล้องเลย 555+ วันต่อมาก็ต้องพิธีนิ้สนึง ไปดูงานที่โรงงานผลิตแก้ว กะมหาลัยหญิงล้วนกะสหฯ โอ้...หน้าตาน่ารักกันทั้งน้านนนนนน สมาธิกระจาย อิอิ หล่อๆ สวยๆ กันทั้งนั้นท่านผู้ชม พอวันที่ 3-4 ก็เข้าโตเกียว สาวๆ สวยๆ มากมายๆ แต่งตัวเริ่ดๆ กันทั้งนั้น อากาศก็ดีด้วย ได้มีโอกาสใช้บริการรถไฟฟ้าใต้ดินด้วย เหอะๆๆ มันเหนือคำบรรยายจริงๆ แม่ง..ถ้ายืนนานกว่านี้ มีสิทธิ์ควันออกหู มันจะเบียดอะไรนักหนาฟะ คนก็เยอะจะตาย รอรอบถัดไปนี่มันจะตายมั้ยฟะ เบียดชิบหายวายวอดเลย.... ตรีนนไม่ติดพื้นเลยอะ เหอๆๆ ดั๊นนเกิดมาเตี้ยอีก อากาศจะให้หายใจก็แทบไม่มี มันเหนือคำอธิบายจริงๆ อันนี้แนะนำให้ไปลองๆ ใช้บริการรถไฟฟ้าญี่ปุ่นดูนะถ้ามีโอกาสได้ไป แล้วจะรู้ว่ามันคนละเรื่องกะบ้านเราเลยง่ะ 555+  ที่เหลือก็ช้อปปิ้งอย่างเดียวเจ้าค่ะ เหอๆ ของที่นู่นน่ารักทู้กกกกกกกกกกกอย่างเลย อิอิ... อ้อที่สำคัญ ได้ไป Tokyo Disneyland ด้วย คือเครื่องเล่นก็ไม่ได้หวาดเสียวอะไรนะ เค้าเน้นน่ารักๆ มากกว่า (แล้วมันก็น่ารักโคตรๆ ด้วยสิ) ขบวนพาเหรดตอนกลางคืนนี่สวยมากๆๆๆๆๆๆๆ เลย แบบว่าอยากไปทำงานใส่ชุดแบบนั้นจัง  ไม่ต้องเรียนหนังสือมันแระ 555+ น่าสนใจเป็นที่สุด

 

 

Ps.gifรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ มันก็มีอีกเยอะนะ ให้เล่าไปก็ไม่มันส์เท่ากะไปสัมผัสด้วยตนเอง ทุกรายละเอียดก็จะเก็บไว้ในความทรงจำนะ (ไม่ว่าจะเป็นชื่นสุมณทำข้าวกล่องหก นั่งลงกินกันไม่ถึง 5 นาทีก็หกแระ , มีคนตกเครื่องบินตอนที่จะขึ่นกทม., นั่งจับเจ่าเฝ้าคอยเวลาที่แฟชั่นไอส์แลนด์ตั้งแต่บ่ายยันเย็น. ได้ลิ้มลองรสชาติของเหล้าบ๊วย (มันอร่อยจริงๆ เล้ยยยย), ทำ keycard หายด้วยค่ะ 55+ ฯลฯ) ตอนนี้ก็ต้องกลับมาสู้ realistic แล้วสินะ ก็ต้องตั้งตาตั้งตาทำงานกันต่อไป แล้วก็ต้องขึ้นกทม. ไปฝึกงานอีก เป็นเวลา 2 เดือนเต็มๆ มีเวลาว่างที่เหลือจะเปิดเทอมก็แค่ 1 สัปดาห์ โอ้วว....คิวทองจริงๆ เลยปีนี้ ไม่ได้หย่อนตูดพักเลยวุ้ย สู้เค้ายัยกล้วย!!!

4월 21일

where have I been to??

 

hello3

อืม..... เริ่มไงดีหว่า

แบบว่าก็หายหน้าหายตาไปนาน

ปล่อยให้เป้สสน้อยๆ เน่าบูดไปอยู่ 3 เดือนแน่ะ

จริงๆ ก็ไม่ได้ไปไหนนะ

ยังนั่ง chat อยู่ทุกวัน จับคอมอยู่ทุกคืน 555+ 

แต่ก็มีอะไรให้ทำมากมายจนไม่ค่อยมีเวลามานั่งแต่งเป้สให้สวยงาม....

เนตหอก็เน่า เข้าไม่ค่อยได้ด้วย ไม่รู้เป็นอะไร  

 

 กระจายเสียง..  

เทอมนี้เรียนยากมากมายย

จริงๆ สอบ mid-term ตามตารางก็วันที่ 8 มี.ค. อะนะ

หลังจากสอบมิดเทอม ก็ตามมาด้วยงานกีฬาสีใน BBA

หลังจากงานกีฬาสีจบปุ้ป ก็ต้องมานั่งทำโปรแกรม Access วิชา MIS ปั้ป...

อะไรจะธุรกิจรัดเอวเยี่ยงนี้ฟะ -*-

  

    ปีนี้เป็นปีแรก ที่สอบมิด เสร็จตอนวันเกิดพอดี งิงิ  

ทุกปีนี่วันเกิดทีไรเป็นต้องนั่งหัวฟูอ่านหนังสืออยู่ที่หอ

แต่...ปีนี้ก็ไม่ได้ไปไหนนะ แบบว่า ไม่ทันตั้งตัว 555+

สอบเสร็จก็ไม่ได้ไปเท่วไหน พักผ่อน

หลังจากที่เหนื่อยกะการสอบมาเป็นอาทิตย์

(แต่คะแนนที่ออกมาไม่คุ้มเลยวุ้ย)

  

งานเยอะที่ซู้ดดดด เลยเทอมนี้

ทั้งกิจกรรมและ project เฮ้อออ

(แค่คิดก็ต๊อแต๊ แระ)

...Pluzzzz...   

จะสังเกตุตะเองได้ว่า เทอมนี้นี่ไม่ตั้งใจเรียนโคตรๆ

มัวแต่ แต่แร้ดๆ ไปแว้บบ ห้องเพื่อนบ่อยมากๆ

กินข้าวเสร็จแทนที่จะกลับเข้าห้องตะเอง

เป็นต้องแว้บบ ไปห้องเพื่อนก่อน

วันไหนไม่ได้แว้บบ นี่จะเป็นจะตายขึ้นมา 55+

ขึ้นสมองแระชั้น

     

ตอนนี้ชาวบ้านชาวช่องเค้าก็ปิดเทอมกันหมดอีกแระเนอะ

ผ่านมา 3 ปีก็ยังบ่น น่าจะชินแล้วได้นะ ว่าชั้นปิดเทอมไม่เหมือนชาวบ้านเค้า

เพื่อนๆ เค้ากลับภูเก็ตกันหมดแระ

เอ่อ... แต่ส่วนใหญ่ก็เรียนจบกันอะนะ

เหลือแต่นู๋ฝน 555+ มาเรียนกันก่อนนะจ้ะ

อย่างว่าแหล่ะ ต้องเรียนตามหน้าตานิ้สสนุงอะนะ งิงิ

ยังเหลืออีกปีติ้สๆ ก็จบแระ งิงิ

  

. . . . . . . .

 ในที่สุดสงกรานต์ก็ไม่ได้แว้บ กลับบ้านจนได้   กลับบ้านไม่ลง เพราะกลับมาวันที่ 17 ต้องมีสอบ taxation เลย

ขออ่านซักนิ้สเหอะนะ (แถมก็มี Financial Project อีกก...)

 คิดถึงพวกเมิงทั้งหลายมากมาย นู๋ฝน, ไพลิน, ส่วนนู๋จอย หายหัวไปไหนของมันฟะ

  HBD ย้อนหลังให้แกนะฝน 26 MARCH แก่เท่าๆ กันแระ อิอิ ก็โทรไปอวยพรแล้วอะนะ แต่ว่า ไม่ค่อยได้เน้นเท่าไหร่เด๋วน้อยจัย

 เฮ้อ....ตั้งหน้าตั้งตารอ อยากกลับบ้าน อยากจบเร็วๆ เบื่ออยู่ที่นี่แระ แบบว่าไม่มีอะไรทำง่ะ.... ตึ่งตึ๊งก็ไม่ได้ ไม่มีเพื่อนด้วยย

รอกุก่อนนะ..............หึหึ 

 

  miss you all na' my friends. No matter where you are. Time can pass through, but relationship won't be changed na'. (just my hope)

1월 16일

☆⌒Y⌒Y⌒Y⌒☆ วันเด็ก(ย้อนหลัง) ☆⌒Y⌒Y⌒Y⌒☆

 

 

 

  แฮ่ๆ แบบว่าก็ไม่ได้อั้พเลย

เจ้าของสเป้สมัวแต่ไปลันล๊าอยู่

เลยไม่มีเวลามาอั้พเป้สซะที

ไหนๆ ก็เลยวันเด็กมาไม่กี่วันเลยขออั้พซักหน่อยฉลองให้ตะเอง 555+

 

 

คือว่าก็เอารูปลงด้วยอะนะ

แต่เกิดข้อขัดข้องเล็กน้อย ยังไม่เพอร์เฟ็ค

ไว้จะมา edit ใหม่แล้วกันจ้า

แต่ยังงัยรูปก็ยังสวยเหมือนเดิมนะ เหอๆๆ ซะง้านนนน

 

 

 

 ตอนนี้ก็ขึ้นเทอมใหม่แล้ว

เรียนหนักเช่นเคย แถมมีเรียนเสาร์ อาทิตย์ด้วย

ไรว้า.... แต่ก็น่าจะชินได้แล้วนะ เกือบปีแระ เหอะๆ

 

วันนี้ว่างไม่มีเรียน ก็เลยขออั้พเป้สหน่อยเต๊อะ

ไม่ได้อั้พปล่อยให้เป้สบูดมากมาย

ขออภัยด้วยจ้า ที่ปล่อยเน่าซะนาน

กลับบ้านไปก็มัวแต่ลั้นลา เที่ยวนู่นเที่ยวนี่

แหะๆ ไม่ได้ว่างเล้ยยยยย

 

 

 งัยก็เต้อะ ไว้จะมาอั้พใหม่นะ

เด๋วจะไปออกกำลังกายออนไลน์ นิ้สส นึง

555+

เป็นโรคลิซึ่มแระ

แม้เนตจะเต่า แต่ก็ไม่วายดั้นด้นเล่นจนได้

โดนคนว่าแลคก็ช่างมันฟะ

อยากเล่นนี่หว่า ทำไม....

 

 

 

...สุดท้ายนี้...

สวัสดีปีใหม่ย้อนหลังนะ

ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆ จากปีนี้และตลอดไป

ขอให้โลกสงบสุขเนอะ  (น้ำเน่าแต่ขอจริงๆ ค่ะ)

 

  

 

myspace layouts, myspace codes, glitter graphics

 

 

N----ew years are a chance for a beginning

E----ven when there hasn't been an end

W----heels turn in an interminable bend

 

Y----et, marked in one spot, seem to wobble spinning

E----ach year we hope to do a little better

A----lthough we know that really nothing's changed

R----eason thinks that everything's arranged

 

 แทงยูฝน สำหรับไอค่อนต่างๆ น๊าแก เหอๆ ขอจิ้กหน่อยเด้อ